ساعت های هوشمند از ابتدا تا کنون

مفهوم ساعت هوشمند از سال ۱۹۸۲ مطرح شد. در این مقاله به معرفی نسل های مختلف آن می پردازیم.

Pulsar NL C01

Pulsar یکی از برندهایی است که سیکو آنرا سال ۱۹۷۸ خرید. با نگاه به  NL C01 یک گجت اولیه را می‌بینیم که تقریبا هیچ چیز برای ارائه ندارد. ولی این ساعت در زمان خود حرفهای زیادی برای گفتن داشته است. این ساعت قادر به ذخیره ۲۴ رقم اطلاعات بود و پس از مدت کمی از حضورش در سال ۱۹۸۲، سال ۱۹۸۴ مدلهای UC-2000 و ۱۹۸۵ مدل UC-3000 جای آنرا گرفتند. هر دوی این ساعت‌ها با ایده‌های جاه‌طلبانه آمده بودند و یک داک آنها را همراهی می‌کرد که مجهز به یک پرینتر حرارتی و شکاف حافظه نواری بود.

۱۹۸۴: Seiko RC-1000

RC-1000 از طریق کابل همگام سازی شده و با انواع گوناگونی از پی سی‌های آنزمان مثل اپل و Commodore C64 سازگار بود.

مدل دیگری سال ۱۹۸۵ با کد RC-4000 و نام مستعار  PC Datagraph بیرون آمد که درست مثل RC-1000 ولی از جنس استیل بود. این ساعت دارای یک رم ۲KB بود.

 ۱۹۹۰: Seiko Receptor

 

با این ساعت، برای اولین بار بود که ساعت‌ها به صورت بی سیم با دنیای بزرگتری ارتباط بر قرار می‌کردند. تنها چیزی که نیاز بود رسیدن به اواخر دهه نود و برندی مانند سیکو بود که تحول شگرفی در این زمینه ایجاد کند.

۱۹۹۸: Seiko Ruputer

این ساعت چیزی بیشتر از یک ساعت معمولی و بیشتر یک کامپیوتر بود. درونش یک پردازنده ۱۶ بیتی و ۱۲۸ کیلو بایت رم قرار داشت. صفحه نمایشش هم از نوع ال سی دی تک رنگ و با رزولوشن ۶۴×۱۰۲ ساخته شده بود.

همان زمانها بود که سامسونگ هم در فکر وارد شدن به این وادی افتاد و SPH-WP10 اولین تلفن ساعت دنیا بود. گرچه موفقیت زیادی نداشت.

IBMو سیتیزن دو شرکت دیگری بودند که به فکر ساخت یک ساعت لینوکسی افتادند. WatchPad نام این ساعت بود، گرچه زیاد عمر نکرد. پس از آن شرکت فسیل در فکر استفاده از Palm OS افتاد و چند مدل را بین سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ روانه بازار کرد.

۲۰۰۴: Microsoft Spot

اینکه رد پایی از مایکروسافت را در هر زمینه از فن‌آوری ببینیم، تعجب آور نخواهد بود. پس حتما از شنیدن این واقعیت که این سازنده از حدود یک دهه پیش مشغول ساختن ساعت‌های هوشمند بوده است هم شگفت زده نخواهید شد. پلت فرمی که مایکروسافت برای ساعت‌های هوشمند خود در نظر گرفته بود SPOT نام داشت که شکل کوتاه شده Smart Personal Object Technology بود. این پلت فرم از امواج اف ام برای بروزرسانی مشترکان در شهرهای بزرگ آمریکا استفاده می‌کرد.

حق اشتراک، سالانه ۵۹ دلار بود و ساعت‌های اسپات از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ به بازار آمدند و مایکروسافت آپدیت اسپات MSN Direct service را سال ۲۰۱۲ تمام کرد.

۲۰۰۹:  Samsung S9110 Watch Phone

ایده مایکروسافت خوب بود، ولی اقدامی که برای آن ایده کرد نادرست بود. آینده ساعتهای هوشمند بیسیم بود، اما نه اف ام. این بلوتوث بود که بهترین سیستم بی سیم را برای این گجتهای هوشمند فراهم می‌کرد.

دیگر کم کم زمان آن رسیده بود که باتری‌های خوب، صفحات لمسی و کم مصرف، ارتباطات کوتاه برد با وسایلی که به اینترنت متصل می‌شدند، برای اسمارت واچ ها فراهم شود.

با آغاز دهه اول قرن بیست و یکم، شرکتهای زیادی به سوی ساعت‌های هوشمند رفتند. سامسونگ سال ۲۰۰۹، S9110 Watch Phone را معرفی کرد، سونی اریکسون سال ۲۰۱۰ LiveView را روانه بازار کرد و Allerta InPulse هم همان سال ساعت هوشمند خود را به بازار فرستاد.

سال ۲۰۱۱، WIMM One و Motoactv  از شرکت موتورولا که فیتنس و گوش دادن به موسیقی رابا هم ترکیب کرده بود به بازار آمدند. اپل هم بعدها متوجه شد که بسیاری از iPod Nano هایش همان سال سر از مچ کاربران درآوردند.

۲۰۱۲: Pebbleو کیت فیتنس

تا آخر سال ۲۰۱۲ دیگر مچ‌هایمان پر شده بود از دستگاه‌های پوشیدنی مثل Nike+ Fuelbands، پبل، کوکو، اسمارت واچ‌های سونی و تمام ردیاب‌های جی پی اس.

با اینکه هر کدام به نوبه خودشان ویژگی‌های خوبی داشتند، هیچ کدام نتوانستد آنطور که باید و شاید در بازار بدرخشند، ولی ظاهرا سامسونگ برنامه دیگری در ذهن داشت.

۲۰۱۳:Samsung Galaxy Gear

سامسونگ از زمان حضور اولین گلکسی گیر تا به حال، در این حوزه بسیار فعال بوده است. گیر اصلی، گیر ۲، گیر ۲ نئو.

پس از آنها گیر فیت بود که با دستگاه‌های سامسونگی همگام می‌شد، سپس گیر اس بود که با پلت فرم تایزن آمد و یک اسمارتواچ مجزا بود و خودش سیمکارت می‌خورد. در ضمن سامسونگ با گجتی با نام سامسونگ گیر لایو، وارد دنیای Android Wear شد.

۲۰۱۴:Android Wear 

گوگل با معرفی پلت فرم ویژه ساعت خود با نام Android Wear، از ویژگی‌هایی مثل Google Now استفاده کرده و به سازندگان امکان ایجاد ساعتهایی با صفحات گرد، چهارگوش یا مستطیلی را داد.

موتو ۳۶۰، ال‌جی جی واچ آر و ایسوس زن واچ، حاصل همکاری برندهای مختلف با این پلت فرم بوده‌اند.

۲۰۱۵:Apple Watch

تا سال ۲۰۱۵ نخواهد آمد، ولی اپل واچ برای اینکه نظرات را به سوی خود جلب کند، همین ماه رویی اندک به کاربران نمایاند.

حرفهای زیادی از طراحی و قابلیت‌های این ساعت هوشمند زده شده است و اگر تمام آنها واقعیت داشته باشد، با یک تحول در زمینه هوشمندهای پوشیدنی آنهم از نوع ساعت روبرو خواهیم شد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *